Fundacja Europejskiej Kultury Prawnej

HISTORIA I TEORIA PRAWA

PRAWO PUBLICZNE

PRAWO PRYWATNE

PODZIAŁ WEDŁUG PAŃSTW

Category Archives: Uncategorized

Rozważania o szkole historyczno-prawnej z dr Christopherem Mecke

Rozważania o szkole historyczno-prawnej z dr Christopherem Mecke

Na kolejne w tym roku spotkaniu (9 marca) KN Europejskiej Kultury Prawnej miało przyjemność gościć dr Christopha Erika Mecke z Leibniz Universitaet Hannover, który zajmująco opowiedział nam o niemieckiej szkole historyczno-prawnej, ze szczególnym uwzględnieniem ówczesnej nauki prawa na ziemiach polskich.

W swoim wystąpieniu dr Mecke omówił główne założenia i postulaty niemieckiej szkoły historycznej. Dzięki wnikliwej analizie twórczości jej najznamienitszych przedstawicieli, którymi byli Friedrich Carl von Savigny, Georg Puchta oraz Gustaw von Hugo, nasz gość, pokazał w jaki sposób ujmowano genezę prawa jak i postrzegano jego dalszy rozwój.

Jednym z kluczowych założeń, wg Savigny’ego było bowiem, kształtowanie się prawa w procesie historycznym, irracjonalnym, który musi być równocześnie zgodny z Volksgeist czyli duchem narodu. W dalszej kolejności doktor Mecke zaprezentował jak istotny wpływ miała szkoła historyczna na ówczesną doktrynę prawa w Europie, w tym także i w Polsce. Tak szeroko ujęta problematyka, pozwoliła nam lepie zrozumieć istotę omawianego zagadnienia.

Po pierwszej części spotkania, jaką było wystąpienie gościa, płynnie przeszliśmy do ożywionej dyskusji. Liczne pytania i dygresje uczestników spotkania, świadczą niewątpliwie o złożoności i wieloaspektowości prezentowanej tematyki. Całe spotkanie trwało blisko dwie godziny i zakończyło się tradycyjnie licznymi puentami zarówno Doktora jak i uczestników, które stanowią esencję każdego z naszych spotkań.

Pozostaw komentarz

Jakich błędów wystrzegać się podczas egzaminowania? – spotkanie z Wojciechem Małeckim

Jakich błędów wystrzegać się podczas egzaminowania? – spotkanie z Wojciechem Małeckim

Tematyka spotkania KN EKP dnia 3 marca wyraźnie odbiegała od tematyki dotychczasowych spotkań, nie zajmowaliśmy się prawem czy ekonomią, lecz sposobami i zasadami właściwego egzaminowania. Gościem, który zaznajomił nas z tym zagadnieniem był dyrektor Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej – Pan Wojciech Małecki.

Nasz Gość szczegółowo opisał wady i zalety powszechnie znanych i stosowanych typów zadań egzaminacyjnych, odnosząc się przy tym do naszych doświadczeń w tym zakresie – matury, egzaminów w czasie sesji, czy egzaminów wstępnych na aplikację. Porównaliśmy wrażenia z obu stron „barykady” –  z punktu widzenia egzaminującego oraz egzaminowanego oraz próbowaliśmy wspólnie zdiagnozować podstawowe problemy, z jakimi w procesie egzaminowania się borykamy.

Pan Małecki wskazał też szereg błędów, jakie – często nieświadomie – są popełniane podczas układania egzaminów. Wskazał, że nieokreślenie, jaką wiedzę lub umiejętność egzaminator chce sprawdzić oraz w jaki sposób planuje to zrobić, prowadzi do wadliwego skonstruowania zadań, które dają niemiarodajne wyniki.

Wiele kwestii nurtowało członków naszego koła, dopytywaliśmy szczegółowo o proces standaryzowania wiedzy na uczelniach – przyświecające mu idee i nadzieje z nim wiązane, o rankingi uczelni i liceów oraz o to, kiedy dostarczone przez nie informacje można uznać za wiarygodne. Wreszcie interesowała nas kwestia wykrywania niesamodzielnej pracy podczas egzaminu  i działań, jakie OKE podejmuje w obliczu tego procederu.

Spotkanie odkryło przed nami tajniki postępowania egzaminatorów,  a przez to pozwoliło na zrozumienie jakich błędów powinniśmy się wystrzegać – zarówno podczas zdawania egzaminów, jak i podczas ich tworzenia.

Karolina Cieślik

Pozostaw komentarz

Europa Środkowa przed widmem kryzysu Schengen

Europa Środkowa przed widmem kryzysu Schengen

15 lutego 2016 r. Członkowie Grupy Wyszehradzkiej, nieformalnego zrzeszenia Polski, Czech, Słowacji i Węgier, spotkali się w Pradze, by obradować na temat kryzysu migracyjnego w Europie. Rezultatem spotkania było wypracowanie wspólnego stanowiska państw V4, przedstawione na konferencji prasowej, postulującego realną kontrolę granic UE i zwiększenie działań mających na celu ograniczenie napływu emigrantów. Premier Beata Szydło oświadczyła, że stanowisko demonstruje, iż przedstawiciele regionu są wstanie mówić jednym głosem w ważnych dla państw Europy Środkowej sprawach, a takie podejście stanowi wyraz zdolności do zawierania kompromisów państw skupionych w V4. W obradach nad szczelnością granic uczestniczyli przedstawiciele Bułgarii i Macedonii, którzy podobnie jak Grecja, narażone są na całkowitą utratę kontroli nad szczelnością swoich granic. Wzbudziło to niezadowolenie Niemiec, których zdaniem, samodzielne obrady Grupy Wyszehradzkiej, stanowią zagrożenie dla wspólnej europejskiej polityki w kwestii emigrantów, wypracowanej przez Angelę Merkel.
Obrona granic Europy przed emigrantami, ma nie tylko wyraz polityczny dla państw zrzeszonych w V4, których rządy sceptycznie podchodzą do kwestii przyjmowania uchodźców. Ma również wymiar czysto gospodarczy – rozpad strefy Schengen stałby się realnym zagrożeniem dla gospodarki państw, które znacznie rozwinęły się za sprawą wewnętrznych swobód. Jak wynika z analizy UniCredit Bank, skutki rozpadu Schengen uderzyłyby najbardziej w Czechy i Słowację, pociągając miliardowe straty dla ich gospodarek. Najbardziej ucierpiałby rynek handlu żywnością, sektor transportowy i logistyczny, a także przepływ pracowników między krajami byłej Czechosłowacji a Niemcami i Austrią, który w ostatnim czasie sukcesywnie się zwiększał. Powodem tak dużego zagrożenia jest duża otwartość obu gospodarek, a także wysoki udział handlu z innymi krajami. Jak pokazuje analiza, sam spadek eksportu żywności oscylowałby w okolicach 5 %.
Przystąpienie do Unii Europejskiej zahamowało rozwój struktur Grupy Wyszehradzkiej i spowodowało opuszczenie przez członków V4 CEFTY (Środkowoeuropejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu). Przez ostatnie kilka lat priorytety poszczególnych członków rozmijały się. Czy kolejne wzmocnienie Grupy wpłynie na stworzenie z V4 znaczącej siły w EU i na procesy gospodarcze w Europie Środkowej, a w razie ewentualnego rozpadu Schengen na spełnienie marzeń środowiska, które od lat postuluje powstanie Unii Wschodnioeuropejskiej? Zapraszamy do dyskusji!

Na temat analizy UniCredit: http://ekonomika.idnes.cz/analyza-na-konec-schengenu-by-nejvic-doplatily-cr-a-slovensko-pt7-/ekonomika.aspx?c=A160216_115949_ekonomika_chrs

Pozostaw komentarz

Feuerbach i prawo karne porównawcze

Feuerbach i prawo karne porównawcze

Co Feuerbach ma wspólnego z prawem karnym, a tym bardziej z prawem karnym porównawczym? Wspólnego ma wbrew pozorom wiele, a często uważany jest nawet za prekursora i ojca tej dyscypliny. Nadmienić należy jednak, że nie chodzi o Ludwiga Feuerbacha, niemieckiego filozofa światowej sławy, ale o jego ojca – Paula Johanna Anselma Ritter von Feuerbach. Ten niemiecki prawnik i naukowiec, działający w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku, znany jest przede wszystkim ze swego ogromnego wkładu w rozwój współczesnej nauki prawa karnego.

Feuerbach zajmował się przede wszystkim obszernymi studiami nad islamskim prawem karnym, brał aktywny udział w tworzeniu wpływowego kodeksu karnego Bawarii, a także był autorem podręcznika o powszechnym niemieckim prawie karnym. Jednak to nie dzięki temu jego nazwisko przytaczane jest w licznych współczesnych podręcznikach. Zadecydowało o tym przede wszystkim jego nowatorskie podejście do zastosowania metod prawnoporównawczych w nauce prawa karnego. Dziełem jego życia był bez wątpienia potężny traktat, nazywany przez niego „historią światowego ustawodawstwa”, na potrzeby którego gromadził materiały dotyczące prawodawstwa Europy, Azji oraz Stanów Zjednoczonych. Nigdy nie ukończył swej monumentalnej pracy, jednak skala badań Feurebacha doskonale ilustruje jego przekonanie, że bez znajomości miejscowych realiów, bez porównania różnych ustawodawstw, bez znajomości ich związku z uwarunkowaniami danego narodu (takimi jak czas, klimat, historia) nie da się uniknąć błędu aprioryzmu.

Badania komparatystyczne w prawie karnym dają – według Feuerbacha –  dwojakie możliwości. Z jednej strony są próbą odnalezienia wspólnej, ponadnarodowej płaszczyzny w tej dyscyplinie, co z kolei dałoby możliwość wypracowania uniwersalnej doktryny prawa karnego. Współcześnie jest to idea bardzo atrakcyjna, zwłaszcza ze względu na zacieśniającą się współpracę państw europejskich, a także ustanawianie międzynarodowych sądów karnych. Warto nadmienić, że Statut Rzymski, na którym swe prace opiera Międzynarodowy Trybunał Karny, w dużej mierze zmusza sędziów właśnie do podejścia komparatystycznego. W myśl Statutu jednym ze źródeł prawa stosowanego przez Trybunał są bowiem ogólne zasady prawa wyinterpretowanie z praw krajowych różnych systemów prawnych świata.

Z drugiej strony, komparatystyka prawnokarna umożliwia pogłębioną krytyczną analizę rozwiązań prawnych występujących w różnych systemach. Oczywiście krytyczne wnioski mogą dotyczyć zarówno ustawodawstwa obcego, jak również rozwiązań krajowych i tym samym przyczyniać się do ich korekty, a nawet gruntownej reformy.

Co więcej, aspekt komparatystyczny może wszakże dotyczyć nie tylko law in books, ale również law in action, co wydaje się szczególnie istotne w prawie karnym. Badania komparatystyczne w zakresie socjologii prawa karnego pozwalają na czerpanie z doświadczeń innych państw oraz mają potencjalnie duże znaczenie w procesie legislacyjnym. Pozwalają na trafniejsze diagnozowanie problemów związanych z przestępczością oraz jej przeciwdziałaniem oraz umożliwiają analizę skuteczności i efektywności przyjętych w różnych ustawodawstwach norm. Dostarczają informacji na temat odbioru społecznego przepisów karnych, a także ich wpływu na kształtowanie tego społeczeństwa. Pozwalają również odpowiedzieć na pytanie, które z rozpowszechnionych rozwiązań odpowiadać będzie wymaganiom i specyfice danego kraju. Niedocenianie badań komparatystycznych w prawie karnym jawić się może jako wywarzanie dawno otwartych drzwi.

Mimo tak wielu zalet, metody prawnoporównawcze nie są narzędziem popularnym. Dzieje się tak, ponieważ studia komparatystyczne są dziedziną niezwykle trudną. Przede wszystkim należy wskazać na ogromną ilość materiału źródłowego potrzebnego do badań. Jest ona co najmniej zdwojona w porównaniu do klasycznej nauki prawa, gdyż zgłębić należy co najmniej dwa zestawiane ze sobą systemy. Ten właśnie argument podnosił Feuerbach tłumacząc małe zainteresowanie komparatystyką w pierwszej połowie dziewiętnastego wieku. Ileż razy bardziej praca naukowca utrudniona jest obecnie, kiedy mamy do czynienia ze swoistym zjawiskiem big data w sferze legislacji. Warto zauważyć, że nie jest to tylko trudność, ale również potencjalna przyczyna pojawiających w pracy naukowej błędów, wypaczeń oraz spłycenia omawianego zagadnienia. Po wtóre wyraźnym utrudnieniem dla badacza jest wielopłaszczyznowość i złożoność przeprowadzanych badań. Nie można bowiem skupić się tylko na określonej instytucji prawnej, jako że tkwi ona w całym systemie prawa i z niego wyrasta. Częstokroć trudno jest również, ze względu na odmienność pojęć i konstrukcji znaleźć samą płaszczyznę porównania. Kolejne przeszkody związane są z posługiwaniem się różnymi językami. Z jednej strony powoduje to trudności w znalezieniu odpowiedniego materiału badawczego i wyselekcjonowaniu kluczowych jego fragmentów. Z drugiej natomiast ze względu na rozbieżność stosowanych terminów i zakresów ich znaczeń wielokrotnie nie potrafimy oddać istoty omawianego zagadnienia, a znaczące nawet różnice ulegają zatarciu.

Mimo tych wielu trudności, których przysparza nam posługiwanie się metodą komparatystyczną w nauce prawa karnego i nie tylko, jest to niewątpliwie narzędzie wartościowe i przyszłościowe. Feuerbach podkreślał ogromne znaczenie studiów porównawczych nie tylko w dziedzinie prawa karnego. Wierzył, że porównywanie praw i zwyczajów prawnych różnych narodów – zarówno w jakichś sposób sobie bliskich, jak i tych najbardziej oddalonych – prowadzi do stworzenia uniwersalnej nauki prawa, która potrafi tchnąć nowe życie w naukę prawa krajowego.

Alicja Limburska

 

Literatura:

  1. Comparative Criminal Law by Markus D. Dubber
  2. The Handbook of Comparative Criminal Law by Kevin J. Heller, Markus D. Dubber
  3. Comparative Reasoning in European Supreme Courts by Michal Bobek

Pozostaw komentarz

Konferencja Prawa Światów Alternatywnych, Niezależnych i Utopijnych

Konferencja Prawa Światów Alternatywnych, Niezależnych i Utopijnych

 

 

Fundacja Europejskiej Kultury Prawnej i Koło Naukowe Europejskiej Kultury Prawnej

mają zaszczyt zaprosić na niezwykłą konferencję naukową

„Prawa Światów Alternatywnych, Niezależnych i Utopijnych”.

Podczas konferencji zamierzamy poruszyć szeroki wachlarz tematów – od przykładowych systemów światów utopijnych, przez egzotyczne systemy prawne występujące w historii, a kończąc na zagadnieniach prawnych w światach wirtualnych i światach fantasy.

Do zgłaszania referatów zapraszamy prawników, przedstawicieli nauk społecznych, filologów, historyków a także informatyków i artystów oraz przedstawicieli wszystkich dziedzin nauki, którzy zauważają, podziwiają lub traktują z przymrużeniem oka ustroje i prawa wykreowane w światach „nie z tego świata” lub nie znajdujących miejsca obecnie w istniejących strukturach.

Celem konferencji będzie zauważenie różnic i podobieństw jakie istnieją pomiędzy tymi światami a obowiązującymi porządkami prawnymi.

Wszystkich zainteresowanych promocją książek, filmów i innych dzieł związanych z tematyką konferencji, zapraszamy do współpracy.

Konferencja odbędzie się w dniach 13-15 maja 2016 r. na Wydziale Prawa, Administracji i Ekonomii we Wrocławiu.

Na zgłoszenia  czekamy do 8 kwietnia.

Formularz rejestracji:https://docs.google.com/forms/d/1AS9He_HshWpTD4YIY2jNndEjxkkqjcOOMlPMcTYDlcI/viewform?c=0&w=1

Uwaga
Prosimy o wyszczególnienie w abstraktach pytania lub pytań badawczych, na które chcieliby Państwo odpowiedzieć lub je przedstawić – na tej podstawie będziemy przydzielać panelistów do grup. Ważne nie tylko będzie przedstawienie tematu, ale i udział w dyskusji, na którą przeznaczymy równorzędny czas. Pytania i zagadnienia badawcze „ujawnimy” przed konferencją.

 

Pozostaw komentarz

Pozostaw komentarz

Jedna odpowiedź do Warsztaty z Panem Profesorem Fryderykiem Zollem – 11 grudnia 2015 roku

  1. Dzień dobry !

    Dziękuję za umożliwienie /INFO ! wzięcia udziału w tym projekcie !
    Co prawda po czterech tygodniach uczęszczania na zajęcia z prawa jest się zbyt ‚świeżym’ do nich, ale one były wysoce pouczające. Wiadomo już teraz, że trzeba umieć BARDZO DUŻO !

    Pozdrawiam !

Pozostaw komentarz

Certyfikowane warsztaty  rozwiązywania kazusów prawniczych

Certyfikowane warsztaty rozwiązywania kazusów prawniczych

Szanowni Państwo

Koło Naukowe Europejskiej Kultury Prawnej

i

Fundacja Europejskiej Kultury Prawnej

mają zaszczyt zaprosić

na

certyfikowane warsztaty
z zakresu rozwiązywania kazusów prawniczych

które poprowadzi

Pan Profesor Fryderyk Zoll

Spotkanie odbędzie się w sali 3D na WPAiE UWr
11 grudnia 2015 r. (piątek)
w godzinach 13:15-16:15

Ilość miejsc ograniczona
Obowiązują zapisy

Formularz zapisów:

https://docs.google.com/forms/d/1LfCsZDbhUXrUr3t3P3QKvn0tsDOHqI6h56HSAwtDSwo/viewform?c=0&w=1

warsztat

Pozostaw komentarz

Nabór tekstów do Przeglądu Europejskiej Kultury Prawnej

Nabór tekstów do Przeglądu Europejskiej Kultury Prawnej

 

 

Szanowni Państwo,

Czasopismo ,,Przegląd Europejskiej Kultury Prawnej” pragnie ogłosić nabór tekstów do trzeciego numeru .

Ukaże się on w czerwcu 2016 roku. ,,Przegląd” wydawany jest wyłącznie w formie elektronicznej. Do tej pory ukazał się pierwszy numer półrocznika, który można oglądać na następujących stronach:

http://elc4u.org/

https://www.scribd.com/doc/269321749/Przegl%C4%85d-Europejskiej-Kultury-Prawnej-Nr-1-2015

Czasopismo posiada numer ISSN. Każdy tekst podlega procedurze recenzyjnej, która opisana jest w instrukcji redakcyjnej dostępnej na stronie czasopisma:

http://elc4u.org/publikacje/czasopismo/przeglad-europejskiej-kultury-prawnej/

Praca może dotyczyć dowolnego tematu związanego z szeroko pojętą europejską kulturą prawną.

Tematem numeru trzeciego są błędy legislacyjne. Przyjmowane teksty muszą w jakimś stopniu odnosić się do istoty błędu legislacyjnego, przyczyn ich powstawania, skutków, sposób ich zwalczania itp. Zawartość pracy musi odnosić się do tematu głównego. Przyjmowane są teksty nie tylko z zakresu nauk prawnych ale także historycznych i politycznych. Oprócz artykułów publikować można także glosy, recenzje oraz inne formy spełniające wymogi pracy naukowej.

Publikacja nie powinna przekraczać objętością 40 000 znaków (wyjątkowo możliwe jest odstępstwo od tej zasady). Czcionką stosowaną dla potrzeby czasopisma jest Times New Roman 12 z interlinią 1,5 wiersza. Tekst może zostać nadesłany jedynie przez studenta, doktoranta lub absolwenta, który nie uzyskał stopnia doktora. Nie będą przyjmowane prace, których autorami są osoby mające stopień naukowy wyższy niż stopień magistra. Teksty wraz z dołączonymi recenzjami dokonanymi przez pracownika naukowego posiadającego stopień naukowy co najmniej doktora habilitowanego (w formie zdjęcia lub skanu) oraz oświadczeniem o przeniesieniu praw autorskich na wydawcę (dostępne na stronie internetowej), prosimy przesyłać do 6 grudnia 2015 roku. Prosimy wszystkich autorów o zapoznanie się z dołączoną instrukcją redakcyjną i rygorystyczne przestrzeganie przedstawionych tam wymogów.

Zachęcamy też do zapoznania się z poprzednim numerem czasopisma oraz pozostałymi udostępnionymi przez nas materiałami.

Redakcja zastrzega, iż prace podlegają jej ocenie pod kątem charakteru naukowego oraz oryginalności (zapora Ghostwriting). Każda praca podlega ponadto drugiej recenzji dokonywanej przez jednego z recenzentów czasopisma. Recenzja ta jest anonimowa. Redakcja może odrzucić pracę, która nie spełnia wymogów naukowych lub wymogów redakcyjnych określonych w regulaminie. Możliwe jest także ponowne skierowanie pracy do autora, celem dokonania w niej zalecanych poprawek.

Pozostaw komentarz

Portal Fundacji Europejskiej Kultury Prawnej w nowej odsłonie

Portal Fundacji Europejskiej Kultury Prawnej w nowej odsłonie

Szanowni Państwo,
z przyjemnością chciałabym przedstawić naszą nową stronę internetową. Mam nadzieję, że przeglądanie artykułów stanie się łatwiejsze i przyjemniejsze. Zapraszamy do zapoznania się z zawartością strony i prosimy o zamieszczanie uwag i komentarzy poniżej – postaram się odpowiedzieć na każde pytanie i uwzględnić Państwa sugestie. Zapewniam, że wciąż dostosowujemy nasz portal, by korzystanie z niego było wygodniejsze i bardziej intuicyjne. Życzę przyjemnej lektury zarówno archiwalnych jak i nowych artykułów.
Prezes Zarządu Fundacji Europejskiej Kultury Prawnej
Elżbieta Kocowska-Siekierka

Pozostaw komentarz